Yδατογραφια

:)

2012-01-25T00:49:00.000+02:00

«Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας/ Είμαι επισκέπτης/ Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά/ κι έπειτα δεν μου ανήκει/ Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει “δικό μου είναι”/ Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία/ Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε/ Ότι δεν έχω καν όνομα/ Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο/ Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω/ Ξεχάστε με στη θάλασσα/ Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία.»

2011-04-12T04:22:00.002+03:00

Το ρόλο μας τον διαλέξαμε οι ίδιοι εμείς – την πρώτη μέρα

που διστάσαμε να πάρουμε μιαν απόφαση ή που σταθήκαμε εύκολοι

σε μιαν αναβολή.

Μια ταπείνωση που δεν ανταποδόθηκε, αναπηδάει μια άλλη ώρα, σαν μαχαίρι, μέσα σου

για να σκοτώσει ο,τι πιο πολύ αγαπάς.

Ένα μεγάλο, ακατόρθωτο όνειρο που του’ κλεισες την πόρτα,
κάθεται και απέξω χρόνια τώρα
κι όταν σε βρουν νεκρό, κανείς δεν ξέρει ότι δεν άντεχες ν' ακούς
αυτά τα τεράστια ματωμένα νύχια του να γδέρνουνε την πόρτα σου.

Όλα όσα αρνηθήκαμε- αυτό είναι το πεπρωμένο μας.

(απόσπασμα, Τάσος Λειβαδίτης, "οι τελευταίοι", 1964)

2011-01-06T17:21:00.002+02:00

με όσα φύγαν ,με όσα έχουν πια χαθεί

με ο,τι μέσα μου έχω ως τώρα περισώσει

ξεκινάω κάθε μέρα απ'την αρχή

τα μετράω και περιμένω να νυχτώσει

2010-10-01T02:59:00.000+03:00

2010-08-09T04:55:00.001+03:00

Ευκαιρία για νέα αρχή . Βίαια. Αλλά το νέα πάντα με κάνει να ονειρεύομαι.

2010-05-08T21:50:00.002+03:00

Kάπου ανάμεσα στα like του facebook και τα δε μ'αρέσει η πραγματικότητα που ζω... συνειδητοποιώ πόσο σπάνια λέω πια "μ'αρέσει αυτό" και εκεί μου σκασε άσχημα το "το πιο θανάσιμο αμάρτημα ειναι να μην αγαπάς τον εαυτό σου" ,γιατί αναρωτιέμαι τόσο καιρό τι μου φταίει πρωτίστως ,ποια είναι η αιτία που έχω χάσει κάθε όρεξη διερωτώμενη πολλές φορές αν έχω ακόμα και κατάθλιψη.. και η απάντηση ήταν εκεί μπροστά μου κ εγώ δεν την έβλεπα...

αντι-καταπληκτικά!

2010-04-26T13:18:00.000+03:00

2010-03-25T19:31:00.001+02:00

αυτολογοκρίνομαι , αυτοπεριορίζομαι, αυτοπεριθωριοποιόυμαι

δεν ξέρω τι με πειράζει πιο πολύ και τι με ανακουφίζει πιο πολύ

Sambaaa

2010-02-01T03:43:00.001+02:00

δωράκι ,εμπιστευτείτε με

2010-01-27T01:15:00.000+02:00

http://www.sendspace.com/file/q9la7g

it does work!!!

2010-01-11T03:41:00.001+02:00

famous blue raincoat

2009-11-26T02:53:00.000+02:00

2009-11-13T02:53:00.002+02:00

Φαντάσου ένα κλουβί κ εσένα μέσα δεμένο απο ένα λάστιχο.Ανοίγεις την πόρτα του κλουβιού και βγαίνεις,προχωράς προχωράς και όσο προχωράς νιώθεις και περισσότερη ελευθερία...τη στιγμή που νιώθεις ελεύθερος αφήνεσαι και δεν τραβάς πια το λάστιχο.Τότε το λάστιχο σε τραβάει πίσω και πονάς τόσο όταν σκας στα κάγκελα του κλουβιού σου που φοβάσαι να ξαναβγεις έξω από αυτό... Σκέφτεσαι να ξαναβγεις έξω,φοβάσαι. Μένεις μέσα. Μετά σκέφτεσαι "θα βγω τόσο ώστε το λάστιχο να μην τραβιέται να μη με τραβήξει πίσω και να μην πονέσω,ή να μην πονέσω πολύ". Έτσι καταλήγεις να κάνεις περιπάτους μέσα στο κλουβί σου ή έξω από αυτό ,σε απόσταση όμως που ξέρεις πως και να σε τραβήξει πάλι μέσα η πρόσκρουση θα είναι ανώδυνη. Καταλαβαίνεις τι λέω;

Είναι φορές που σκέφτεσαι : "μπορώ να βάλω τόση δύναμη ώστε να το σπάσω το λάστιχο..."Μπορείς;

2009-10-20T13:52:00.002+03:00

La vie ne vaut d'etre vecue sans amour

2009-09-15T04:27:00.001+03:00

..

2009-09-07T01:14:00.001+03:00

Στη γειτονιά μου τις νύχτες κανείς δε βγαίνει στο μπαλκόνι..τι παράξενο..

σήμερα γιορτάζει η ψυχή μου

2009-09-05T06:16:00.002+03:00

βαριέμαι πια τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες

...κι όλα θα τα δω χρωματιστά;

πάει το καλοκαιράκι

2009-09-03T16:40:00.004+03:00

Μια θάλασσα μικρή,

μια θάλασσα μικρή

είναι το καλοκαίρι μου,

ο έρωτάς μου, ο πόνος μου

Μια θάλασσα μικρή

στα δυο σου μάτια

φέγγει

κάθε πρωί

Μια θάλασσα

μικρή

στο δάκρυ στο τραγούδι,

στο κάθε σου φιλί

Μια θάλασσα μικρή

Μια θάλασσα μικρή,

μια θάλασσα μικρή

και στη γωνιά η στάμνα μου

για ένα καλοκαίρι

ήσουνα εσύ

Σε τραγουδούσα εγώ

σαν τις χορδές του ανέμου

στα μαύρα σου μαλλιά

Σ' ακολουθούσα εγώ

σαν το ψηλό χορτάρι

τον άνεμο

Σε τραγουδούσα εγώ

Μια θάλασσα μικρή,

μια θάλασσα μικρή

πικρά σ' αποχαιρέτησε,

σε περιμένει

Μια θάλασσα μικρή

Συγκλονιστικό

2009-07-06T04:17:00.000+03:00

Το πάρτυ - Δημήτρης Χορν από τη μουσική παράσταση "Οδός Ονείρων" σε μουσικη και κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι

Αυτή η γειτονιά είναι για όλους μας ένα κλουβί,

κανείς δε ζει αληθινά αυτό που θα θελε να ζει,

γιατί το όνειρο είναι μια στιγμή και

όλες οι άλλες οι στιγμές απελπισία

μέσα σ αυτό το δρόμο γεννιόμαστε, ζούμε και πεθαίνουμε,

μαζί με μας και τα όνειρα μας, μαζί με μας και τα παιδιά μας.

Γι' αυτό ένα πάρτυ σ' αυτό το δρόμο

είναι πιο θλιβερό και από τον ίδιο το θάνατο,

είναι ένα γραμμόφωνο που ολοένα ξεκουρδίζεται,

δυο ιδρωμένα χέρια στο άσπρο φόρεμα ενός κοριτσιού,

ένας σκύλος που απορεί,

ένα ποτήρι αδειανό στην άκρη της αυλής μου,

μια κόκκινη κορδέλα στα μαλλιά της,

ένας κρυφός αναστεναγμός,

ένα αρπαχτικό βλέμμα θηρίου που δεν τολμάει να αγγίξει,

ένα κλουβί στην πόρτα σου με ένα πουλί που κοιμάται...

Γι' αυτό ένα πάρτυ στην Οδό των Ονείρων

είναι πιο θλιβερή και από τη στιγμή του ονείρου,

είναι ένα ξέφτισμα ζωής,

ένα παιχνίδι χάρτινο στα χέρια των αγγέλων.

Κοιτάχτε τούτο το κλουβί

είναι λιγάκι πιο μεγάλο από την καρδιά μου,

κι όμως δεν μπορεί να χωρέσει την αγάπη μου,

κοιτάχτε και τούτο το κορίτσι

θα του χαρίσω το κλουβί κι ένα τραγούδι θα μου πει...

για το πουλί που χάθηκε, για το πουλί που πια δε ζει

t's just when it's summer in the city, and you're so long gone from the city...

2009-05-26T14:44:00.001+03:00

Summer In The City

Summer in the city means cleavage cleavage cleavage

And I start to miss you, baby, sometimes

I've been staying up and drinking in a late night establishment

Telling strangers personal things

Summer in the city, I'm so lonely lonely lonely

So I went to a protest just to rub up against strangers

And I did feel like coming but I also felt like crying

It doesn't seem so worth it right now

And the castrated ones stand in the corner smoking

They want to feel the bulges in their pants start to rise

At the site of a beautiful woman they feel nothing but

Anger, her skin makes them sick in the night nauseaous, nauseaous, nauseaous

Summer in the city, I'm so lonely lonely lonely

I've been hallucinating you, babe, at the backs of other women

And I tap on their shoulder and they turn around smiling

But there's no recognition in their eyes

Oh summer in the city means cleavage cleavage cleavage

And don't get me wrong, dear, in general I'm doing quite fine

It's just when it's summer in the city, and you're so long gone from the city

I start to miss you, baby, sometimes

When it's summer in the city

And you're so long gone from the city

I start to miss you, baby, sometimes

2009-05-24T05:46:00.002+03:00

πόσο θέλουμε να ξεχωρίζουμε;

ποιο τρόπο επιλέγουμε;

τελικά τα καταφέρνουμε;

θέλουμε να ανήκουμε κάπου;

γιατί;

γιατί όχι ;

ενώ είμαστε τόσοι πολλοί γιατί όλοι νιώθουμε μόνοι;

αξίζει να θυσιάζουμε {οτιδήποτε};

πότε αγαπάμε; μπορούμε να αγαπήσουμε;

γιατί στεκόμαστε σε αυτά που μας χωρίζουν και όχι σε αυτά

που μας ενώνουν;

γιατι στεκόμαστε σε αυτά που μας ενώνουν και όχι σε αυτά που μας χωρίζουν;

κατάλαβες τι εννοώ;

ένα κουβάρι σκέψεων που έχει μπλεχτεί το τελευταίο δίμηνο μέσα μου και έχω χάσει την άκρη

ακόμα και για να τα σκεφτώ όταν κλείνω τα μάτια για να κοιμηθώ. Το αφήνω απλά να μπλέκεται κ άλλο... και είμαι περίεργη να δω πού θα φτάσει.

Διαπίστωσε ..

2009-05-21T04:07:00.002+03:00

η Υδατογραφία με το νονό της συζητώντας... ότι η άνοιξη σε τούτο τον τόπο κρατάει ελάχιστα...2 βδομάδες και μετά τσουπ!καλοκαίρι... δεν προλαβαίνει να έρθει η ανοιξιάτικη διάθεση, πάει, φέυγει κιόλας..ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ λοιπόν! ΝΑ ΠΑΜΕ ΑΛΛΟΥ!

Συνυπογράφω λοιπόν

2009-05-14T02:31:00.002+03:00

Γράφει η φίλη noble child

για τα κομματόσκυλα

Ένα από τα πρώτα πράγματα που συζήτησα με τα κομματόσκυλα των ελληνικών πανεπιστημίων ήταν η αναγκαιότητα ύπαρξης κομμάτων εντός τους. Αφού τα πανεπιστήμια είναι η μικρογραφία της κοινωνίας είναι λογικό μου έλεγαν να υπάρχουν οι εκπρόσωποι των κομμάτων κι εκεί, την ίδια στιγμή που εγώ σκεφτόμουν κι απαντούσα πως ως νέοι θα'πρεπε να είμαστε οι φορείς των αλλαγών που θέλουμε να επιφέρουμε.
Οχτώ περίπου χρόνια μετά τελειόφοιτη της δεύτερης σχολής μου, έχοντας πια κουραστεί από τις συζητήσεις μαζί τους τις οποίες σχεδόν θεωρώ μάταιες αφού ο διάλογος προϋποθέτει ανοιχτά αυτιά και το ενδεχόμενο αμοιβαίας μεταστροφής απόψεων, αν και δεν λυπάμαι για τον χαμένο χρόνο μου από τη συναναστροφή μαζί τους γιατί με βοήθησε να διαμορφώσω τη δική μου άποψη -η οποία και θα ήταν ατελής χωρίς αυτή ακριβώς τη συναναστροφή- γνωρίζω πλέον καλά το ρόλο των νεολαιών των κομμάτων και το πόσο με τη στάση που κρατούν αποτελούν τροχοπέδη κάθε αλλαγής προς το καλύτερο, βραχυπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης. Αυτό όμως δε φαίνεται να τους απασχολεί καθώς η μόνη αλλαγή που επιδιώκουν είναι η ισχυροποίηση της δικής τους παράταξης και η μέσω αυτής ισχυροποίηση του εγώ τους εντός του κομματικού σχηματισμού που συμμετέχουν. Δεν θα μου κάνει εντύπωση να δω τους εξυπνότερους εξ' αυτών και πιο υποταγμένους ταυτόχρονα βουλευτές των κομμάτων τους στο μέλλον να παράγουν ένα έργο ανύπαρκτο κατ' ουσίαν, συνεχίζοντας τον αγώνα τους αποκλειστικά για την πολιτική τους καριέρα!
Και νομίζω πως ήδη μιλώ κολακευτικά γι' αυτούς, καθώς εντελώς κυνικά το έργο τους έχει αρνητικό πρόσημο αφού ο πολιτικός τους αριβισμός κλείνει τη στρόφιγγα του ενθουσιασμού των ανιδιοτελών νέων ανθρώπων, καθιστά την αδιαφορία των μαζών συνεπέστερη πολιτική στάση της δικής τους και αποχρωματίζει τις ιδεολογίες συμβάλλοντας στην ανάδειξη του ατομικισμού και της ευκολίας που με τα λόγια τους μονάχα αποκηρύσσουν ενώ με τις πράξεις τους υποστηρίζουν.

Αν συμβαίνουν αυτά στις φοιτητικές κοινότητες το περισσότερο σκεπτόμενο υποτίθεται κομμάτι της ελληνικής νεολαίας, τι αξιώσεις μπορούμε να 'χουμε από το υπόλοιπο κομμάτι της που μπαίνει νωρίτερα στην αγορά εργασίας και συνεπώς έχει θεωρητικά λιγότερο χρόνο να αφιερώσει στην πολιτική σκέψη;

Το παιχνίδι είναι στημένο και το μόνο που μας απομένει είναι να μην γίνουμε συμπαίχτες τους αλλά αντίπαλοί τους αντλώντας δύναμη αποκλειστικά από τα οράματά μας για μια καλύτερη κοινωνία κι όχι όπως αυτοί από τις προσωπικές φιλοδοξίες. Πράγμα καθόλου εύκολο όπως αποδεικνύεται χρόνια τώρα και θα αποδειχτεί και σήμερα στα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών αφού ακόμη κι αν γνωρίζουμε όλα τα παραπάνω παίζουμε μαζί τους χάριν του ζειν ή του ευ ζειν ή ακόμη εξαιτίας του αδιεξόδου μας...ενός αδιεξόδου που μάλιστα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο μετά τα "δεκεμβριανά" του 2008 τα οποία μας υπενθυμίζουν τις δυνατότητες μας που παραμένουν ανεκμετάλλευτες ενόσω η δική μας εκμετάλλευση μεγαλώνει με την κάθε μέρα που ξημερώνει...

Κι εγώ να σπάω τα ποτήρια, να κάνουν όλοι χαρακίρια...

2009-05-07T11:39:00.003+03:00

Αχ η ζωή είναι βούτυρο στον ήλιο

όλα στη γη το λένε καθαρά.

Όποιος πονά και δεν το φανερώνει

κάνει τον πόνο άρχοντα.

Βάλε κρασί στου φίλου το ποτήρι

κι η μοναξιά ας κάνει χαρακίρι.

Στο πουθενά θα μας πετάξει ο χρόνος

γι' αυτό λοιπόν κι εμείς τα ξωτικά

σαν φορτηγά που βγήκαν απ' το δρόμο

θα ζήσουμε παράφορα.

Βάλε κρασί στου φίλου το ποτήρι

κι η μοναξιά ας κάνει χαρακίρι.

2009-05-02T16:09:00.001+03:00

εκεί που μ' άφησες να ζω, σ' ένα τοπίο φαρμακερό,

θα κάνω μέλι το κεντρί για να γλυκαίνω.

Wassily Kandinsky : "Couple Riding". 1906 year

2009-04-20T15:45:00.001+03:00

2009-04-15T21:09:00.000+03:00

θυμάμαι και καλύτερες μέρες

2009-04-11T16:44:00.000+03:00

Mέλισσες...

2009-04-11T15:29:00.000+03:00

Να σε μισήσω είν`αργά

αέρας με δροσολογά

με κυνηγούν οι μέλισσες

κι εσύ που δε με θέλησες.

Τινάζω το βασιλικό

να σταματήσω το κακό

σ`είχανε δέσει μάγισσες

μα πάλι εσύ με ράγισες.

Νυχτώνει βγαίνω να σε βρω

σα φεγγαράκι δυο μερώ

κλειστά παραθυρόφυλλα

να μ`αγαπάς πώς το`θελα.

Θυμάρι ρίχνω στις φωτιές

με τυραννούν οι ομορφιές

οι ομορφιές οι φόνισσες

κι εσύ που με λησμόνησες.

Αν κλάψω μη με φοβηθείς

την ένοιωσα και πριν χαθείς

μια πίκρα στο ροδόνερο

γιατί μ`αρνιόσουν τ`όνειρο.

Θα ρίχνω εκεί που περπατάς

τον όρκο μας να τον πατάς

κι ας με πονούν οι μέλισσες

κι εσύ που δε με θέλησες

2009-03-17T05:44:00.000+02:00

2009-03-13T02:00:00.000+02:00

2009-02-16T07:08:00.002+02:00

Φοβάμαι όχι τον πόνο ,τρέμω την στιγμή που κάτι μέσα μου θα κάνει κρακ και μια νέα πληγή θα ανοίξει.

Γέλα Ψυχή Μου τα τρένα περνούν,τα μάτια αρπάζουν και μόνο έτσι ζουν,γέλα κυλάει ο καιρός..

γέλα ψυχή μου και βγες να σε δουν..σα σβήνει η μέρα χαρές θες να 'ρθουν, γέλα κυλάει ο καιρός...Μη με προδώσεις δεν έχω μιλιά

Μη μου φορτώσεις σκισμένα πανιά

σημάδια είναι όλα,το ξέρω καλά,σημάδια οι σκέψεις..άγρια πουλιά.

Γέλα ψυχή μου και ΚΟΙΤΑ ΨΗΛΑ! Σαν έρθει η ώρα θα έρθει απλά..γέλα κυλάει ο καιρός.

γέλα ψυχή μου και πες δυνατά : δεν ήμουν μόνη σε βρήκα ξανά..ΓΕΛΑ κυλάει ο καιρός..

Pablo Neruda

2009-02-11T04:24:00.001+02:00

ΔΕ ΣΕ ΘΕΛΩ ΠΑΡΑ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΘΕΛΩ

Δε σε θέλω παρά γιατί σε θέλω,

μα απ' το θέλω στο δε σε θέλω πέφτω

κι απ' το καρτέρα, όταν δε σε προσμένω,

περνώ απ' το παγερό στο πυρωμένο.

Σε θέλω μόνο γιατί εσένα θέλω,

σε μισώ μα γι' αγάπη σου προσπέφτω,

κι είν' της αθώας αγάπης μου το μέτρο

σαν τυφλός που αγαπά να μη σε βλέπω.

Το σκληρόψυχο του Γενάρη φέγγος

την καρδιά μου θα σιγολιώσει εφέτος,

ανοίγοντάς μου στα κρυφά το στέρνο.

Μόνος στην ιστορία αυτή πεθαίνω

και πεθαίνω απ' αγάπη αφού σε θέλω,

σε θέλω, αγάπη, ως το αίμα κι ως το τέλος.

_____________________________

ΔΕΝ Σ' ΑΓΑΠΩ

Δε σ' αγαπώ σαν να 'σουν ρόδο αλατιού, τοπάζι,

σαίτα από γαρούφαλα που τη φωτιά πληθαίνουν:

σ' αγαπώ ως αγαπιούνται κάποια πράγματα σκούρα,

μυστικά, μέσ' από την ψυχή και τον ίσκιο.

Σ' αγαπώ καθώς κάποιο φυτό που δεν ανθίζει,

μα που μέσα του κρύβει το λουλουδόφως όλο,

και ζει απ' τον έρωτά σου σκοτεινό στο κορμί μου

τ' άρωμα που σφιγμένο μ' ανέβηκε απ' το χώμα.

Σ' αγαπώ μη γνωρίζοντας πώς, από πού και πότε,

σ' αγαπώ στα ίσια δίχως πρόβλημα ή περηφάνια:

σ' αγαπώ έτσι γιατί δεν ξέρω μ'άλλον τρόπο,

παρά μ' ετούτον όπου δεν είμαι μήτε είσαι,

που το χέρι σου πάνω μου το νιώθω σα δικό μου,

που όταν κοιμάμαι κλείνουν και τα δικά σου μάτια.

Χάλια

2009-02-09T10:35:00.001+02:00

Κοιταξέ την πως σερβίρει, πιο λευκή κι απ' την ποδιά της
πως κρατάει ψηλά το δίσκο και την αξιοπρέπειά της
ροδανθός μες στα ρεμάλια και Θεά μες στους θνητούς
η παγίδα για να γίνεις πάλι χάλια...

Που ήδη νιώθεις σαν τον Κάγκνεϊ μπροστά στη Ρίτα Χεϊγουορθ
μες στην τσίκνα μιας υπόγειας ζωής
διερωτάσαι αν είναι μόνη, αν φοβάται, αν θυμώνει
θα σου δώσει κάποιο σήμα; Μείνε κιάλλο και θα δεις

Σε ρωτάει "Θα πιείτε κάτι;" και το ακούς σαν να 'ναι ποίημα
λες "Δεν ξέρω, ό,τι να 'ναι..όπως να 'ναι" θα 'ναι κρίμα
να στην πάρει κάποιος άλλος ενώ εσύ πρώτος αισθάνθηκες
του βυθού της τα κοράλλια
μα ίσως πάλι όλα αυτά
να είναι κόλπο για να γίνεις πάλι χάλια

Μα κι αυτή έχει ένα τρόπο, να σου αδειάζει το τασάκι σου
γελώντας με ένα αστείο που ποτέ δεν θα της πεις
και θες να φύγεις μα είσαι λιώμα, και στο σπίτι σου είναι ακόμα
αυτό το πέλαγο συντρίμμια της χαμένης σου ζωής
Ένα πέλαγος μπουκάλια και βιβλία και καπνός κι όλα όσα θες να γίνεις πάλι χάλια....

Όμως κι αυτή θα έχει πονέσει, κάποιος τύπος θα είν' στη μέση,
από αυτούς στα γυμναστήρια, στης έβγας τα πρατήρια
που θα την ήθελε πιο χάρτινη και πιο ξανθιά και πιο γυμνή
και βέβαια ποτέ δεν θα της είπε "Σ' αγαπώ"
Απλώς θα βρήκε κάποιαν άλλη από μιαν άλλη γειτονιά
και θα την άφησαν στα μαύρα της τα χάλια...

Απόψε φεύγει κάποιο τρένο, για ένα τόπο ωραίο και ξένο
αλλά εσύ πρώτη φορά νιώθεις πως όλα εδώ συμβαίνουν
Χριστός γεννάται σε ένα μήνα, κι ότι εύχεσαι ξεκίνα
όλα θα 'ναι πάντα μαύρα μα θα κρύβουν μια φωτιά
Κι αύριο εδώ θα είσαι πάλι αχ
μα επιτέλους θα της πεις ότι θες μόνο για εκείνη να είσαι χάλια....

Φ.Δεληβοριάς

Γυναίκες Μάγισσες

2009-01-19T04:50:00.005+02:00

Α ρε Άννα αγρίμι που σηκώθηκες μες στη γιορτή να χορέψεις ,τους άντρες να μαγέψεις και έκαψες και την καρδιά του Φώτη σαν το χαρτί (Σαλώμη-Λουδοβίκος των Ανωγείων), α ρε μάγισσα με τα ολοσκότεινα μάτια(Φεύγει η ζωή- Τα φώτα που σβήνουν), α ρε μάγκισα με τσαχπινιά και χάρη Μαρίτσα(ρεμπέτικο,δε μου ρχεται τώρα τίνος είναι)...α ρε Κατερίνα που όποιον άντρα θέλεις και όποιονε ποθείς φτάνει ένα βλέμμα και τονε μεθέις,φτάνει να του γνέψεις με το μάτι σου και γλυκοστενάζει το κρεβάτι σου. Κι αν κανείς Κατερίνα μου σε θέλει ταίρι του πιστό δεν τον ξαναβλεπεις ούτε ζωγραφιστό...τον ντουνιά πικραίνεις και πικρένεσαι, είσαι ο,τι είσαι κ ο,τι φαίνεσαι. Αυτή είσαι!(Το όνειρο της Κατερίνας-Χαϊνηδες).Αχ εσύ γυναίκα φίνα ντερμπετέρισσα που τους άντρες σαν τα ζάρια τους μπεγλέρισες(Ντερμπενέρισσα-Τσιτσάνης)..κι εσύ που βάζεις την ταχύτητα στα αζήτητα να αλλάξεις προορισμό,δεν έχει γυρισμό.. Μπορεί να τον ερωτεύτηκες ,μετά το παραδέχτηκες πως έχεις εγωισμό όμως! Το γκάζι σε πεισμώνει να μη θέλεις να τον δεις..Κοιτάζεις το φεγγάρι ,φως φανάρι!Δεν πήγαινε πιο κει!(Συμπλέκτης-Νατάσα Μποφίλιου).Και εσύ Μάρω που τον διώχνεις τώρα απ'την καρδιά και τον αφορίζεις απ'το σώμα και του δίνεις πίσω και τα κλειδιά και δε σε νοιάζει να κυλιέται στο χώμα...και τον βγάζεις κ από την ψυχή και τη βάζεις με τα ρούχα μπουγάδα.,κ ι όποια ελπίδα έιχες κι όποια ευχή τη χτυπάς με τ'αυγά στραπατσάδα,ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΙΣ!(H πάντα διαθέσιμη νεράϊδα-Μάρω Μαρκέλλου)

Kαι τέλος...λατρεμένη μου Beatrix....κάλα του κανες!

Υγ: γιατί να μη σας μοιάσω ρε γαμώτο;

2009-01-18T09:16:00.002+02:00

Μη με ρωτάτε παρακαλώ είμαι πολύ ευαίσθητη σ'αυτό το θέμα.

Σαν του καραβιού την πλώρη

σε θαλασσοταραχή

θα αντέξω για να φτάσω

στο επόμενο νησί.

Σαν το δέντρο που γεννιέται

κάτω απ' το ξερό το φύλλο

περιμένω και ελπίζω

στον επόμενο το γύρο.

Η ζωή μας κύκλους κάνει

μες την ίδια αρτηρία

κάθε τέλος, κάθε τέρμα

είναι μια αφετηρία.

Σαν το σύννεφο αλλάζω

στον καιρό χρώμα και σχήμα

μπλέκομαι κι αναστενάζω

μέσα στης ζωής το νήμα.

2009-01-10T01:39:00.001+02:00

είμαι (λόγια άλλων) ή οι 10 χαρακηρισμοί που άκουσα τελευταία

2009-01-10T01:13:00.002+02:00

παραπονιάρα

γκρινιάρα

μπεκρού

ξινομούρα

έξυπνη

νιάνιαρο

ταλαντούχα(σκάστε)

γλεντζού

χαζό

μονόχνωτο μανιτάρι

Σας ευχαριστώ φίλοι μου

2008-12-27T14:30:00.001+02:00

2008-12-11T05:13:00.000+02:00

Λόγο στο λόγο και ξεχαστήκαμε

μας πήρε ο πόνος και νυχτωθήκαμε

σβήσε το δάκρυ με το μαντίλι σου

να πιω τον ήλιο μέσα απ' τα χείλη σου

Μην τον ρωτάς τον ουρανό

το σύννεφο και το φεγγάρι

το βλέμμα σου το σκοτεινό

κάτι απ' τη νύχτα έχει πάρει

Ό,τι μας βρήκε κι ό,τι μας λύπησε

σαν το μαχαίρι κρυφά μας χτύπησε

σβήσε το δάκρυ με το μαντίλι σου

να πιω τον ήλιο μέσα απ' τα χείλη σου

Μην τον ρωτάς τον ουρανό

το σύννεφο και το φεγγάρι

το βλέμμα σου το σκοτεινό

κάτι απ' τη νύχτα έχει πάρει

2008-12-09T18:55:00.001+02:00

Χριστούγεννα

Δεν περιμένω όμως τίποτα πια

Τον Αι Βασίλη απλώς τον λέγαν μπαμπά

Κι είν' ένας πρώην Έλλην αριστερός

Ένας θνητός

Με τ' όνειρό του δίχως στέγη καμιά

Και το ανοιξιάτικο κορίτσι μαμά

Πλακώνεται απ' τη συνταγή την παλιά

Οι μυρωδιές μυρίζουν κάτι βαρύ

Κάποια πληγή

Που απλώς δεν θέλουμε ν' ανοίξει ξανά

Χριστούγεννα

Τα πλεϊμομπίλ μου είν' εξαιτίας μου κουτσά

Σβησμένα στη σαμπάνια βεγγαλικά

Ίσως για κάποιους νά 'ναι ακόμα γιορτή

Μα ποιοι είν' αυτοί;

Ζουν σε θερμοκοιτίδες ή σε χωριά;

Χριστούγεννα

Κι ό,τι αρχίζω μου πηγαίνει στραβά

Πάντα με πάει σ' ενός σταυρού τα καρφιά

Και πότε-πότε τα καρφώνω κι εγώ

Σε άλλον αμνό

Έτσι ήταν πάντα κι έτσι θά 'ναι ξανά

Χριστούγεννα

Κι εσύ τι θες απ' τη ζωή μου ξανά;

Με τα λαμπιόνια σου τα θανατερά

Και το φιλί σου πάντοτε αποδεκτό

Πως σε μισώ

Θες νά 'σαι η ίδια και ν' αλλάζω εγώ

Με θες προσωπικό σου δημιουργό

Μη λες πως μοιάζω με τον Ντόναλντ εγώ

Λάμπω εγώ

Με μ' ένα σπότλαϊτ που δε μου είναι αρκετό

Χριστούγεννα

Τι φταίω που αν λείπεις η ζωή μου διψά

Το γαϊδουράκι της τραβάει αργά

Να βρει ένα πανδοχείο νυχτερινό

Να 'ναι ανοιχτό

Ή έστω μια φάτνη να χωράει το κενό

Χριστούγεννα

Χωρίς αυτά ο χρόνος δεν ξεκινά

Βοσκούς μαζεύω, μάγους από μακριά

Γιορτάζω για ν' αλλάξουμε οριστικά

Χρόνια πολλά

Χωρίς να προσποιούμαι τίποτα πια

summertime in Prague

2008-12-06T14:58:00.002+02:00

Summertime in Prague

when blood was warm, when blood was young

After all those tears

after all those years

I long for...

Summertime in Prague

we were so rich without a dime

when I was your queen

and you were my king

without a palace

We would sleep in cheap hotels

and wake up from the sound

of bells on Sundays

We would only drink cheap wine

but I was yours and you were mine

Summertime in Prague

I was a fool I could not see

that you were ment to be

the only one for me

now I long for...

We would sleep in cheap hotels

and wake up from the sound

of bells on Sundays

We would only drink cheap wine

but I was yours and ou were mine

Summertime in Prague

when blood was warm, when blood was young

After all those tears

after all those years

I long for...

2008-12-01T21:13:00.000+02:00

Zιζανιάζω

2008-12-01T19:04:00.010+02:00

1 Δεκεμβρίου...
Κάτι θυμήθηκα,κάτι ξέχασα. Το τι θυμήθηκα δεν έχει θέση εδώ,το τι ξέχασα (όχι τελέιως ε) θέλω να το μοιραστώ, σαν ένα μικρό απολογισμό.
Μπαίνω στο youtube , Daily news 2008,part I
Σκέφτομαι.. μα καλά το περσινό πρώτο μέρος τώρα το ανέβασαν; Πατάω να δω.
2008 Έλενα! Ξύπνα! ε λέω ,είναι η εβδομάδα πριν. Το ξανασκέφτομαι, όχι δεν έιναι. Δευτέρα σήμερα ,είμαστε στην τρίτη φεστιβαλική μέρα...Και πάμε!
Πρώτη τελετή έναρξης που έχασα,πρώτη τελετή έναρξης που δεν συμμετείχα καν.Και κάπως νιώθω η αλήθεια είναι. Το σκέφτομαι να πάω, έστω για τις τελευταίες μέρες.Τα παιδάκια μεγάλωσαν και ξεχνάνε το φεστιβάλ τους. Γιατί ok , τις χρονιές στον Πύργο λίγο πολύ έτσι τις μετρούσαμε. Ιδίως εμείς που ήμασταν 7 χρονών όταν ξεκίνησε. Και παρέες κάναμε ,και το cinema γνωρίσαμε και τη φαντασία μας ξεδιπλώσαμε. Μάθαμε να περνάμε καλά γράφοντας,σκηνοθετώντας, παίζοντας,ταξιδέψαμε, κάναμε φίλους από άλλες χώρες.
Τι έχει μείνει ως τώρα; Κάποιες ταινίες που με σημάδεψαν. Κάποιοι φίλοι που δεν ξεχνώ. Κάποια βράδια με άπειρο γέλιο. Κάποια μεσημέρια με άπειρο γέλιο. Κάποια πρωινά με άπειρο γέλιο και ίσως το ζιζάνιο μέσα μου,το πειραχτήρι, το παιδί. Όχι ίσως,σίγουρα.

2008-11-30T23:22:00.002+02:00

Ballade

Στη χώρα μου είμαι σε χώρα μακρινή

γελάω κλαίγοντας, χωρίς ελπίδα περιμένω

διασκεδάζω χωρίς ευχαρίστηση καμιά

είμαι δυνατός κι όμως δύναμη δεν έχω,

ούτε εξουσία

τίποτα δε μου ανήκει:

η αβεβαιότητα είναι η μόνη μου περιουσία .

Κερδίζω σ' όλα κι όμως χαμένος παραμένω.

Όταν ξημερώνει στο θεό λέω Καληνύχτα

κι όταν ξαπλώνω, φοβάμαι πως θα πέσω.

Francois Villon

2008-11-28T01:42:00.001+02:00

χεμ χεμ

2008-11-22T02:47:00.001+02:00

Ζεστός αέρας

2008-11-20T19:20:00.002+02:00

Έλα επιτέλους και πες στη λύπη
να μην χτυπάει την πόρτα μου πια
πες της απλά έφυγε, λείπει,
εδώ δεν μένει κανένας πια.

Έλα φεγγάρι στην αγκαλιά μου
πάνω σου βλέπω το φως της μέρας
έστω για λίγο μείνε κοντά μου
πάλι φυσάει ζεστός αέρας.

Πες της πως πήγα σε κάποια χώρα
που τα ρολόγια δεν έχουν δείκτες
και όλες οι ώρες σημαίνουν τώρα
βάλτε φωτιά κάψτε τις νύχτες.

Αυτά εδώ είναι τα δόντια
που είχε σπάσει του Δαυίδ η πέτρα
μοιάζουν για πέτρες για δαχτυλίδια
καν' τα ό,τι θέλεις, καν' τα στολίδια.
Πέτρινα τείχη θα ταξιδέψω
θ' ακολουθήσω την τροχιά της σφαίρας
πέτρινα τείχη κάπου κεί έξω
πάλι φυσάει ζεστός αέρας

αχ!

2008-11-05T21:03:00.001+02:00

χολυ κραπ

2008-10-15T03:17:00.003+03:00

Ξέρουμε πως είναι ψέμμα ,μα ας γίνουμε τα δυο μας ένα.

Πείτε μου ένα τρόπο να καταλάβω τι είναι καλύτερο για μένα.
Αν το καταλάβω με τον προτεινόμενο τρόπο σας θα σας κεράσω και δυο κρασιά.

2008-10-04T17:36:00.001+03:00

Fatty Spring (Χοντρούλα Άνοιξη)

Μιάου

2008-09-26T00:32:00.002+03:00

'Εχω πολλή γκρίνια μαζεμένη..και πώς θα τη βγάλω;
Σε ποιον θα ξεσπάσω;;
Σε ποιον πρέπει να ξεσπάσω;
Πρέπει να ξεσπάσω;
Βαρέθηκα να πίνω τσάι ,καταραμένη αρρώστια..
Όλα μπαίνουν σε μια σειρά σιγά ,σιγά.

δεν ,δεν ,δεν...

2008-09-13T23:42:00.002+03:00

δεν πάει άλλο,δεν μπορώ να γράψω, δεν μπορώ να διαβάσω, δεν έχω τους φίλους μου κοντά,δεν αντέχω άλλο τον Σεπτέμβρη,δεν απελπίζομαι,δεν πετάω από ευτυχία κίολας,δεν μπορώ,δεν μπορώ να αποχωρίζομαι ανθρώπους,δε θέλω να μπορέσω. Δε θα πάψω να αγαπάω,δε πρόδωσα ποτέ ως τώρα,δεν εκδηλώνομαι όσο μπορώ , δεν κινητοποιούμαι όσο μπορώ, δεν σταματάω να ονειρεύομαι, δεν καλπάζει και πολυ η φαντασία μου αυτές τις μέρες, δεν τελειώνει τίποτα εδώ.

Ευτυχώς.

Καληνύχτα. :)

Αγαπάω κι αδιαφορώ...

2008-08-30T00:38:00.003+03:00

Θέλω να σας διηγηθώ την πιο όμορφη βραδιά της ζωής μου,αλλά δεν μπορώ. Θα φανεί λίγο, θα φανέι φτηνό, θα φανεί τίποτα. Πάω λοιπόν να κοιμηθώ μήπως συμβεί κι ονειρευτώ.
Εσείς εκεί κάτω να αγαπιέστε :)

Σκάσε και άκου

2008-08-26T08:47:00.003+03:00

Boomp3.com

Θέλω να ξέρετε...

2008-08-25T10:11:00.004+03:00

Νομίζω πως έχω ανάγκη από ντάντεμα,χωρίς εξηγήσεις και πολλές κουβέντες, χωρίς ψυχαναλύσεις και εξομολογήσεις, απλά μια παρουσία μες στο σπίτι να με βάζει να διαβάζω,να τρώω ,να με βαζει να κοιμάμαι, και να αναλάβει όλες τις σχέσεις μου,γιατί εγώω τα 'κανα σκατάα. Να μου λέει :"Βγες στο μπαλκόνι απόψε είναι ωραία" ή "Κλείσε το κινητό σου και πέτα το από το παράθυρο".. Μάλλον έχω ανάγκη από ένα πρόγραμμα . Αλλά μέσα είναι όλα ενα αχούρι, υπάρχει τόση θολούρα και ανακατοσούρα που με κάνει ώρες ώρες να πανικοβάλλομαι.Θα είναι μια καλύτερη χρονιά η φετινή που έρχεται,ε; Στο χέρι μου είναι.Υποτίθεται πως το πρωί έχουμε όλη την καλή διάθεση να ξεκινήσουμε μια όμορφη μέρα,αλλά κ αυτό το έχασα. Κουράστηκε η ψυχή μου ελπίδες να μετράει που λέει και το τραγούδι.
ΥΓ: Γιατί δε θυμώνω η ηλίθια; Αφού δε φταίω, αφού με κάνεις να νιώθω ότι φταίω και μου συμπεριφέρεσαι τελείως άδικα γιατί δε ρίχνω έναν διάολο να συνεχίσω τη ζωούλα μου;

ΥΓ2: η φώτο κλεμμένη από foutour

οχου πια!

2008-08-20T10:43:00.002+03:00

κοροιδεψτε όσο θέλετε αλλά εγώ το λατρεύω αυτό το τραγουδάκι ...

Προσευχή

2008-08-17T22:14:00.002+03:00

πέφτω με τα μούτρα
υπερβάλλω
φοβάμαι φοβάμαι φοβάμαι Φοβάμαι
Πού είσαι;
Καταλαβαίνω ακριβώς.
Πονάω
Πού είσαι ;
δε με νοιάζει πού είσαι
δε με νοιάζει να ξέρεις αν πονάω ή αν φοβάμαι
με νοιάζει να είσαι καλά
να είσαι καλά...

2008-08-01T16:03:00.002+03:00

Το απερίφραστο -έλεγε-
εξοστρακίζει το ποιήμα.
Ας είναι.
Προτιμώ το σώμα σου.

Γιάννης Ρίτσος
(απόσπασμα από το Γυμνό Σώμα)

Δεν είμαι εγώ για τέτοια

2008-07-30T12:10:00.001+03:00

- Σου έχει συμβεί ποτέ να μην μπορείς να περιγράψεις αυτά που αισθάνεσαι;
-Πάρα πολλές φορές.

Έμπνευση μηδεν

2008-07-03T14:41:00.005+03:00

Τα λεμ :)

χάθηκα

2008-06-23T13:46:00.002+03:00

Μη με φιλάς στα μάτια γιατί είναι χωρισμός...

2008-06-09T02:37:00.000+03:00

νοσταλγία για muse :/

2008-06-03T19:17:00.000+03:00

Link it to the world
Link it to yourself
Stretch it like a birth squeeze
The love for what you hide
For bitterness inside
Is growing like the new born
When youve seen, seen too much
Too young, young
Soulless is everywhere
Hopeless time to roam
The distance to your home
Fades away to nowhere
How much are you worth?
You cant come down to earth
Youre swelling up
Youre unstoppable
Cause youve seen
Seen too much
And too young
Young
Soulless is everywhere
Destroy the spineless
Show me its real
Wasting our last chance
To come away
Just break a silence
Cause Im drifting away
Away from you
Yeah link it to the world
Link it to yourself
Stretch it like its a birth squeeze
And the love for what you hide
And the bitterness inside
Is growing like the new born
When youve seen, seen too much
Too young, young
Soulless is everywhere
Destroy the spineless
Show me its real
Wasting our last chance
To come away
Just break a silence
Cause Im drifting away
Away from you

2008-05-31T14:44:00.004+03:00

Γύρισα σπίτι χωρίς ιδιαίτερα κέφια, χωρίς καθόλου κέφια θα έλεγα...
λέω θα κοιμηθώ μπας και συνέλθω αλλά τελικά είπα να κάνω κάτι που μου έλειψε τον τελευταίο καιρό. Να διαβάσω κανα βιβλιαράκι. Πάω στη βιβλιοθήκη στο διάδρομο και διαλέγω το Ζ του Βασιλικού ,θέλω καιρό τώρα να το διαβάσω.
Ξεκινάω,πρώτη φράση :
Σήμερα κλείνει ένας χρόνος ακριβώς απο τότε που δεν έχω κάνει τίποτα.

Ακριβώς

2008-05-30T10:46:00.003+03:00

Στο σχολείο από μικρή είχα μια συνήθεια (μάλλον η μητέρα μου μου την καλλιέργησε) όταν διαβάζω κάτι ενδιαφέρον ή ωραίο να το πηγαίνω στην τάξη. Χθες ξεθάβοντας κάτι συρτάρια βρήκα ένα πάρα πολύ ωραίο άρθρο της Μαριάννας Τζιαντζή την οποία θαυμάζω πολύ ( και της οποίας κόρη είναι η Αφροδίτη Πολίτη του Έψιλον,αν δεν κάνω λάθος) το οποίο άρθρο είχε δημοσιευτεί όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στο Ιράκ το 2003.

Απρίλης χωρίς Άνοιξη

Πόλεμος για τα πετρέλαια, πόλεμος για τα γεωστρατηγικά συμφέροντα, πόλεμος επικοινωνιακός. Όμως οι πιο σκληρές μάχες ειναι αυτές που διεξάγονται για τις συνειδήσεις των ανθρώπων. Η επικράτηση των "συμμάχων" θα πρέπει να επιβεβαιώσει τον απελευθερωτικό χαρακτήρα της εισβολής, ειδαλλιώς κάθε ημέρα που περνάει θα μοιάζει όλο και περισσότερο με ήττα.
Πολλοί εκτιμούν οτι το ιρακινό καθεστώς θα ηττηθεί στρατιωτικά, όμως ήδη έχει ηττηθεί το ιδεολόγημα της εισαγόμενης δημοκρατίας. Το ζητούμενο για τους εισβολείς είναι το πώς θα ηττηθεί, θα υποταχθεί προσωρινά -προσωρινά και μακροπρόθεσμα-ο ιρακινός λαός, όχι ο "λαός του Σαντάμ". Και πως μαζί του θα ηττηθούν οι εκατομμύρια ανώνυμοι όπου γης- κυρίως οι νέοι της Αμερικής και των άλλων ηπείρων που αντιστέκονται στη νέα αποικιοκρατική τάξη. Αυτή η συνολική ήττα, εντός και εκτός των ιρακινών συνόρων, είναι ο στρατηγικός στόχος που διαπερνά τα επιχειρησιακά σενάρια.
Πώς θα υποδεχθούν οι κάτοικοι της Βαγδάτης τον στρατό κατοχής; Με ζητωκραυγές, με σκυμμένο κεφάλι; Ίσως η απόγνωση να πάρει τη θέση της οργής. Ίσως η πείνα ,η δίψα, η οσμή των άθαφτων πτωμάτων, ο καύσωνας, οι μύγες και οι επιδημίες να πετύχουν ό,τι δεν πέτυχαν οι βόμβες. Ο θάνατος με δόσεις, η ελεγχόμενη , η χειρουργικής ακριβείας γενοκτονία συμπληρώνει τους ελεγχόμενους, τους "επιλεκτικούς" βομβαρδισμούς. Οι "μικρές" θηριωδίες όπως το φονικό στην αγορά, τα άψυχα μωρά δυο-δυο(στο συρτάρι του νεκροτομείου-όχι στην μπανιέρα) δεν είναι λανθασμένοι χειρισμοί, μικρές μουντζούρες στο λαμπερό καρτ-ποστάλ ,αλλά συνειδητές επιλογές για την τρομοκράτηση του ιρακινού λαού και την επιτάχυνση της υποταγής του. Είναι η ακραία εφαρμογή του δόγματος " ή μαζί μας ή εναντίον μας".
Στους 40 βαθμούς σκαρφαλώνει ο ιρακινός υδράργυρος αυτο το "γουικεντ". Απρίλης χωρίς άνοιξη , Απρίλης χωρίε έρωτα. Ποια ελευθερία ,ποιες πασχαλιές; Ποια επινίκεια άσματα να συνοδέψουν το ορατό και αόρατο μακελλειό;Η πιο βαρία κατάρα αυτόν τον μήνα της άνοιξης και της αγάπης γίνεται το να έισαι παιδί,μάνα,πατέρας,ερωτευμένος στο Ιράκ, η πιο αποτρόπαια ευχή το "μακάριος ος κρατήσει και εδαφιέι τα νήπια σου προς την πέτραν"( μακάριος όποιος πίασει και συντρίψει στο βράχο τα βρέφη σου ).
"Θα επικρατήσουμε" διαβεβαιώνει ο Αμερικάνος πρόεδρος. Με τόσα όπλα,τόσα χρήματα,τόσο σίδερο,τόσους ψηφιακούς μάγους,θα επικρατήσετε κύριε Μπους. Όμως στις ηττημένες πόλεις δε θα κυματίζουν τα λάβαρα της νίκης, αλλά τα σάβανα του θανάτου. Πάνω σε έναν ωκεανό μίσους, δακρύων και ντροπής θα χτιστεί η νέα αποικία.
Κάποιοι χολιγουντιανοί σκηνοθέτες, που στις φλέβες τους κυλά ρευστό δολάριο και όχι αίμα ,ίσως να υμνήσουν την αμερικανοβρετανική νίκη. Κοράκια θα ξεχυθούν για να ξεσχίσουν τα πτώματα των "ανδρείων που πολέμησαν και έπεσαν ευκλεως", εκείνων που έμειναν άμωμοι και ας έφταιξαν ο Δίαιος και ο Κριτόλαος, κοράκια θα ξεχυθούν για να κουρελιάσουν την ελπίδα εκείνων που σήμερα δεν φοβούνται τους "πανταχού νικήσαντας". Όμως ,η Σεχραζάτ θα αφηγηθεί καινούργια παραμύθια ,ενώ της Βαβυλωνας και της Ιστορίας τα ποτάμια θα πάρουν την εκδίκηση τους.

Ενας μήνας έμεινε ...(εναλλακτικός τίτλος :Σωκρατοεξαρτημένη)

2008-05-29T23:19:00.002+03:00

Σαν τα απανωτά τσιγάρα που κάναμε μες στον Σταυρό πουλακια μουυυ

Γείτονες

2008-05-28T09:54:00.002+03:00

Παρακολουθώ ένα photo blog από Παρίσι, και διάβασα οτι χθές στη Γαλλία ήταν μια γιορτή που λέγεται γιορτή του γείτονα .....νιαρκαρκαρκαρ ! Δηλαδή κάνουν πάρτυ ή τρώνε μαζί και τα λοιπά. Αχαχαχα μου φαίνεται τόοοοσο αστείο :P Όχι φανταστείτε πχ να υπήρχε αύτο στην Ελλάδα (καλά άλλη αλλοτρίωση και αυτή, το να έχεις γιορτη για τους γείτονες αλλα τέλος πάντων ) και να καλούσα εγώ τον παππού και τη γιαγιά από δίπλα,χαχαχαχα :P
O οποίος παππούς ενώ με συμπαθούσε πολύ και ήταν πολύ ευγενικός ,μόλις παρατήρησε το σκουλαρίκι στο φρύδι άλλαξε ύφος αμέσως. Και σου λέω ότι αυτοί δεν έρχονται. Εντάξει θα κάλεσω τον κ.Τάδε από κάτω που έχει 5μελή οικογένεια και καλά από τα παιδιά μόνο το ένα θυμάμαι ,τη γυναίκα του την έχω δει μια φορά και αυτόν τον βλέπω κάθε μέρα,είναι ο πιο γνωστός από τους γειτονές μου.Και θα μου αρχίσει αυτός :Μην πηγαίνεις για καφέδες,μηνμπλέξεις με παρατάξεις,να περνάς όλα τα μαθήματα του εξαμήνου :P Και την Κυριακή εκκλησία. Α! και το Σάββατο ποτέ έξω, και μη ξεχάσω και τη βασική ανάκριση όποτε με βλέπει: πού ήσουνα; που πας; δεν πήγες σχολή σήμερα; αχαχαχαχαχα Ναι θα κάνουμε φοβερό πάρτυ οι δυο μας. Εγώ πάντως θα καλέσω και τον εργένη του έκτου. Τον οποίον θα βγάλω στο μπαλκόνι και καλά να δει τη θέα αλλά θα τον σπρώξω κιόλας. Ρε φίλε, κάθε Σάββατο και Κυριακή πρωί τι διάολο φτιάχνεις εκεί μέσα;; Ξυλουργείο έιναι το διαμερισμά σου;Από την ώρα που μετακόμισες πάνω μας έχεις πρήξει με τη φασαρία σου. Και τι φασαρία; Από τρυπάνια και αλυσοπρίονα (λέμε τώρα) στις 10 ηώρα το πρώι ! Τέλος θα υποδεχτώ τον μυστήριο άνδρα του έβδομου .Αυτός δεν πρέπει να έιναι εργένης ,είναι όμως βλάκας και περίεργος γιατί δυο τρεις φορές που έχω τύχει στο ασανσέρ μαζί του και με αγόρια φίλους μου χαζογελάει σα βλαμμένος.
Εντάξει δε μένω στην ιδανική πολυκατοικία :( Μόνο μια φορά άνοιξα την πόρτα του ασανσέρ στο ισόγειο και αντίκρυσα έναν πανέμορφο αλλά δεν τον ξαναείδα ποτέ :/
Όσοι με ξέρετε όμως, ξέρετε για τον sexy γείτονα. Δηλαδή τον απέναντι ,που αν ανοίγω το παράθυρο βλέπω κανονικότατα ολόκληρο το διαμερισμά του και αυτός το δικό μου. Μέχρι και bluetooth έχω ενεργοποίησει στο κινητό μπας και τονε πετύχω :PPP
Αυτός θα είναι ο επίτιμος καλεσμένος μου. Μόνο αυτόν το γείτονα θέλω να καλέσω στη γιορτή των γειτόνων.
Μου λειψε η Αθήνα και τώρα που θα ανέβω δε θα υποφέρεται :/ Μπαλκόνι ολή μέρα και οφθαλμόλουτρο προς sexy γείτονα μεριά :P

μια φωτογραφίαααα κομματάκια δυο...

2008-05-27T20:14:00.002+03:00

Ανοίγω καλά τα μάτια . Δεν τα έχω υπνωτισμένα! Μυρίζω μια φωτογραφία , μια σκονισμένη φωτογραφία
Εγώ μικρή. Ήταν νομίζω μια εκδρομή που πήγαμε στο βουνό να βρούμε χιόνι. Δε βλέπω χιόνι βέβαια στη
φωτογραφία ,μπορεί να κάνω και λάθος. Στη φωτογραφία υπάρχουν δύο άτομα αλλά τρεις σκιές. Εγώ και
ο μπαμπάς υπάρχουμε στη φωτογραφία.Όμως μαζί με τις σκιές μας είναι και η σκιά αυτού που τράβηξε τη
φωτογραφία ,δηλαδή της μητέρας μου. Όμορφο ε; Μόλις παρατήρησα κάτι που δεν είχα παρατηρήσει ποτέ!!
Πίσω από τα πόδια του μπαμπά μου ξεπροβάλλει ένα κεφάλι, κατά τη γνώμη μου είναι ο Κ,πάω να
του τη δείξω.Περίμενε. Κοιμάται. Είναι αστείο οτι έκλεψα αυτή τη φωτογραφία από τη γιαγιά μου για να
με έχω δυο-τριων χρονών φασκιωμένο για τα βουνά και τις εκδρομές. Στη φωτογραφία αυτή υπάρχουν άλλοι
τρεις που ποτέ δεν πρόσεξα. Ένας λείπει, ο Α. Κοιτάζω γύρω γύρω στα δέντρα ή στο τέλος του μονοπατιού
αλλά δεν τον βλέπω. Κοιτάζω τις σκιές αλλά δε βλέπω την σκιά του. Ίσως τον επισκιάζει η σκιά της
μητέρας μου. Τι αστεία φωτογραφία. Τι γελοία που είμαι. Ναι αυτή η φωτογραφία υπάρχει και όλα αυτά που
λέω είναι αλήθεια.Χμμ, όχι όχι παιδιά το ξεκαθάρισα. Η σκιά είναι του Α. σίγουρα,βλέπω πως πέφτουν
οι σκιές και την οπτική γωνία της φωτογραφίας. Άρα η σκια της μαμάς δεν υπάρχει, είναι η σκιά του Α.
Και πάλι όμως. Τρεις σκιές, τρια κορμιά, πέντε πρόσωπα. Πέντε; Ναι ,γιατί βλέπω και βλέπετε τι είδε η
μητέρα μου μια Κυριακή που πήγαμε εκρομή με το Panda στο βουνό πριν δεκαέξι χρόνια περίπου
,όταν έβαλε το μάτι της στη μια και μοναδική φωτογραφική που είχαμε πάντα (προ ψηφιακής εποχής) και
πάτησε κλίκ. Τελικά αυτή η φωτογραφία είναι μαγική.. :)

2008-05-25T20:10:00.004+03:00

Kατάθλιψη παθαίνουμε όταν αναβάλουμε τις αποφάσεις που πρέπει να πάρουμε.

ΕΡΧΟΝΤΑΙ! ΤΙ ΕΥΤΥΧΙΑ !

2008-05-23T12:32:00.000+03:00

Jack Jack Jack

2008-05-22T23:33:00.002+03:00

Eνώ τον τελευταίο καιρό δεν κατεβάζω καθόλου μουσική,ακούω τα ήδη υπάρχοντα mp3s που έχω και χαίρομαι :) Το ριξα πάλι στον Jack Johnson . Το νεο cd του δεν τον πολυάκουσα και τον έχω απαρατήσει από πέρυσι. Σήμερα όμως του έδωσα λιγη σημασία και ερωτεύτηκα το εξής τραγούδι (λίγο παραπάνω από κάποια άλλα)

In my review
I watch you watching the twilight
Behind the telephone lines
With nothing to prove, or to assume
Just thinking if your thoughts are different than mine
In my review
I watch you
I give you your life, would you give me mine?
I see you slowly swim away
Cause the light is leaving town
To a place that I can`t be
There`s no apologies
Just go on
Just go on
There`s still so many things
I wanna to say to youBut go on
Just go on
We`re bound by blood that`s moving
The moment that we started
The moment that we started
I see perfect little lives
Watch the shadows of the clouds
And the surface of the ocean out the window of a plane
I get nervous when I fly
I`m used to walking with my feet
Turbulence is like a sigh that I can`t help but over think
What is the purpose of my life
If it doesn`t ever do
With learning to let go
Live *life recklessly* through
You can do the same
It`s the least you can do
Cause it`s a lonely little chain
If you don`t add to it

2008-05-19T11:48:00.003+03:00

Είμαι ερωτευμένη με τον Κωστή Μαραβέγια.
Το καλοκαίρι θέλω να πάω σε όσα περισσότερα δάση γίνεται πριν γίνουν και αυτά γήπεδα γκολφ.
Ακόμα μια φορά διαπίστωσα οτι η ομορφιά κρύβεται στην απλότητα.(βλέπε τις παραπάνω φωτος :P )
Χθες ήταν ημέρα ακεφιάς ,νεύρων και τσακωμών.Γι αυτό ακούω Μαραβέγια και βολτάρω στη φύση.
Μου λείπει η Αθήνα..
Αλλά μ'αρέσει και εδώ :P
Μ'αρέσει τρελά ο καιρός :))
Βρήκα τη λέξη που με χαρακτηρίζει απόλυτα σε ΟΛΑ τα επίπεδα: αταξία

Εγκαίνια

2008-05-16T21:27:00.003+03:00

Αυτές τις μέρες αναρωτιέμαι για ποιο λόγο κρατάω το blog. Γιατί το ξεκίνησα κιόλας. Είμαι σιγουρη γιατί . Όπως είμαι σίγουρη πια γιατί κάνω ο,τι κάνω στη ζωή μου. Και πόσο οξύμωρο είναι όλο αυτό. Όπως προσπαθώ να γράφω πραγματικά ό,τι σκέφτομαι ,αυτό δε γίνεται γιατί φοβάμαι την έκθεση,γιατι φοβάμαι την έκθεση; Έτσι κι αλλιώς όμως ,ακόμα κι αν γράψω κάτι με την εγγύηση ότι κανείς ποτέ δε θα το διαβάσει δε θα είναι ποτέ αντιπροσωπευτικό μου ,δηλαδή γυρνάω σε παλιότερες αναρτήσεις..ότι η έκφραση θέλει δουλειά για να πλησιάσει το απόλυτο. Είχα ψιλοαποφασίσει να σβήσω το blog ,όμως (ε θα το πω) ειναι μαλακία να παρατάς κάτι επείδη ξέρεις οτι ποτέ δε θα το κατακτήσεις απόλυτα,και σιγά που το ξέρεις. Είναι ανάγκη το γράψιμο, και νομίζω πως είναι ανάγκη και η δημοσίευση των σκέψεων σου με σκοπό την επικοινωνία. Ναι γιατί αυτό που έλεγα πριν , ο λόγος που κρατάω ανοιχτό το blog είναι γιατί δε γράφω κάτι και το κλείνω σε ένα τετράδιο που δε θα δείξω ποτέ σε κανέναν,γράφω κάτι και όλο και κάποιος περαστικός μπορεί να ρίξει μια ματιά. Το αστείο είναι οτι θα ενθάρρυνα οποιονδήποτε να ανοίξει ένα blog και θα τον ενθάρρυνα να γράφει ακόμα και για το χρώμα της χαρτοπετσέτας που χρησιμοποίησε το μεσημέρι,αλλά το πώς αντιμετωπίζω εμένα και το πώς αντιμετωπίζω τους άλλους έχει μεγάλη διαφορά.Και ακόμα δεν έχω καταλάβει ποιον μεταχειρίζομαι καλύτερα.Η ουσία αυτού του εντελώς ασυνάρτητου κειμένου είναι ότι παλεύω ακόμα με βασικά πράγματα και γι αυτό δεν έχω καταφέρει να χαρώ για το blog τούτο.Ποιος νοιάζεται; Είναι σαν τον χορευτή που παλεύει να σταθέι σε ισορροπία στην πιρουέτα,ε πώς να τη χαρει; Πρέπει να κατακτήσει ένα όριο τεχνικής για να αρχίσει να απολαμβάνει τις κινήσεις που εκτελεί. Αι στο καλό ,αμα δεν σας αρέσω μη με διαβάζετε :PPP...
Και για να καταλήξω κάπου για να θεωρηθεί αυτό το κείμενο κάτι:
ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΙΝΔΥΝΟΣ, ΕΧΩ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ (και ειμαι και θηλυκό,αιντε βρες ακρη).

Me and you and everyone we know

2008-05-16T10:46:00.000+03:00

2008-05-11T11:48:00.005+03:00

Οτι κάτι μου συμβαίνει είναι σιγουρο, δεν ξέρω αν είναι σημαντικό ή ασήμαντο αλλά με
καταβάλλει και με αποσυντονίζει εντελώς. Σήμερα ΖΗΛΕΥΩ. Ζηλεύω τα ταξίδια που βλέπω τους άλλους να πηγαίνουν, ζηλεύω τους ανθρώπους που περνόυν ευτυχισμένες μέρες κυρίως επειδη είναι κοντά με αγαπημένα πρόσωπα. Ζηλεύω αυτους που αγαπούν αυτό που κανουν. Ζηλεύω όσους απολαμβάνουν αυτόν τον υπέροχο ανοιξιάτικο καιρό.
Τώρα ζηλέψτε εσείς εμένα.
Ο,τι και να γίνει το καλοκαίρι μου ξεκινάει σύντομα, θα είναι γεμάτο συναυλίες ,παρέες και άλλα. Δεν έχω κλείσει καν τα 19 ,θα διακοπάρω σε διάφορα μέρη για να δω φιλικά πρόσωπα, θα μεθύσω ουκ ολίγες φορές,θα κάνω τρέλες που η ηλικία μου μου επιτρέπει και θα χορέψω μέχρι τελικής πτώσης.Αρκετά με έχω δηλητηριάσει με άσχημες σκέψεις και το σκεφτομαι συχνά πως όταν σκέφτομαι άσχημα πράγματα τα οποία με στενοχωρούν και με αγχώνουν με δηλητηριάζω και ψυχολογικά και παθολογικά.Γι αυτό φορτώνω τα σπαθιά μου και τα όπλα μου και πάω να πιάσω ουρανόοοοοο. Κι ας με λέτε όλοι χαζή ,τρελή,χαζοχαρούμενη,whatever. Δε με νοιάζει καθόλου :)).

Θέλω..

2008-05-06T23:38:00.003+03:00

Τι θέλω τώρα; Θέλω ένα μεγάλο τραπέζι χμ στο μπαλκόνι της φίλης μου της Α, με πολλές γνώριμες φάτσες που έχουν μπει στην καρδιά μου και στο μυαλό μου :) Βασικά ήθελα μπύρες,πολλές μπύρες αλλά σ'εκείνο το μέρος μόνο κρασί ταιριάζει..οχ και να πιάσουμε κιθάρες και ντραγκα ντρούγκα και χράτσα χρούτσα να τραγουδάμε χαλαράα και να είναι καλοκαίρι ,εντελώς και να μυρίζει ο τόπος αμύγδαλα,όπως μυρίζει αυτό το μπαλκόνι, και γιασεμί αν γίνεται ,σε παρακαλώ, και να μας πιάνει ως ένα σημείο το κρασί γιατί μετά θα ζαλιζομαι και δε θα μπορώ να πληκτρολογήσω στο blog μου και να μεθάμε αλλά να νιώθουμε καλά και να μη νυστάζουμε,όπως εγώ τώρα,να τραγουδάμε και να γελάμε και έγνοιες να μην έχουμε, όπως μικρά καθόμασταν θυμάμαι στην κούνια του Οδυσσέα δίπλα από τη γιαγιά και παιζαμε επιτραπέζια και ξεχνιόοοομασταν και μόνο τα καρπούζια μας απασχολούσαν και τύψεις δεν είχαμε που τους τρώγαμε το καρπούζι. Έχω ανοιχτή μπαλκονόπορτα και μυρίζει καλοκαίρι ,ο ναι :) το καλοκαιράααακι,στην ακρογιαλιά,τι να λεμε; δεν υπάρχει καλύτερη εποχή,δεν ξέρω αν έχω επιλεκτική μνήμη ,ή τώρα το κάνω επίτηδες αλλά τις καλύτερες αναμνήσεις είμαι πεπεισμενη οτι τις εχω απο τα καλοκαίρια μου ,μπάνια ,μπάνια,μπάνια ,μπάνια ,μπάνια και έξω,έξω,έξω,έξω,έξω και σκηνικά,σκηνικά,σκηνικά,σκηνικά και άλλα σκηνικά και ύπνος και λίγο λιγότερος ύπνος και χορός και beach parties και βραδιές στο αίθριον =) Αφού το 'χα πει και ποίημα στην Α'Δημοτικού : To καλοκαίρι είμαι εγώ,η πιο όμορφη εποχή,τη χαρά γύρω σκορπώ και σας πάω στην εκδρομή,Να και τα παιδιά μου! Τώρα θυμήθηκα στιγμές όπως: χέστηκε το φίδι ,στοπ! θρίλερ στο μελινόσπιτο,στοπ! beach volley στοπ! Γαλλάκια στην παραλία στοπ! Μονολογοι Δ. στοπ! Ενα και ενα σκηνικα που βαριέμαι και ίσως και να μη θέλω να εξιστορήσω . Άντε έρχεται άλλο ένα καλοκαίρι και θα είναι κι αυτό πολύ γαμάτο, είμαι σίγουρη.

2008-05-06T11:04:00.003+03:00

"Sleeps With Butterflies"
Airplanes Take you away again
Are you flying Above where we live
Then I look up a glare in my eyes
Are you having regrets about last nightI'm not but I like rivers that rush in
So then I dove in Is there trouble ahead For you the acrobat
I won't push you unless you have a net You say the word You know I will find you
Or if you need some time I don't mind I don't hold on To the tail of your kite
I'm not like the girls that you've known
But I believe I'm worth coming home to Kiss away night
This girl only sleeps with butterflies With butterflies So go on and fly then boy Balloons Look good from on the ground I fear with pins and needles around
We may fall then stumble Upon a carousel
It could take us anywhere I'm not like the girls that you've known But I believe I'm worth coming home to Kiss away night This girl only sleeps with butterflies
With butterflies With butterflies So go on and fly boy

ΥΓ: το έχω παρακάνει με τα τραγούδια αλλά είναι η μόνη μου παρέα και παρηγοριά αυτές τις μέρες

2008-05-05T11:59:00.001+03:00

2008-04-30T16:08:00.001+03:00

Dyin' flame, you're free again
Who could love, do that to you
All dressed in black, he won't be comin' back
Look, save your tears
Got years and years
The pains of seventeen's
Unreal they're only dreams
Save your cryin' for the day

Fool if you think it's over
'Cause you said goodbye
Fool if you think it's over
I'll tell you why
New born eyes always cry with pain
At the first look at the mornin' sun
Fool if you think it's over
It's just begun

Miss Teenage Dream, such a tragic scene
He knocked your crown and ran away
First wound of pride, and how you cried and cried
But save your tears, got years and years

Fool if you think it's over
'Cause you said goodbye
Fool if you think it's over
I'll tell you why...

(Fool if you think it's over)
(Fool if you think it's over)

I'll buy you first good wine
We'll have a real good time
Save your cryin' for the day
That may not come
But anyone who had to pay
Would laugh at you and say

Fool if you think it's over
'Cause you said goodbye
Fool if you think it's over
I'll tell you why
New born eyes always cry with pain
At the first

so true

2008-04-28T17:30:00.003+03:00

Ακριβώς αυτό

2008-04-22T10:44:00.005+03:00

Ο χρόνος τρελός και ο τόπος γλιστράει
από τα πόδια γυμνός
απομένεις χαζός να κοιτάς να σωπαίνεις
Και αν σίγουρος ήμουν
πως θα βρω το δρόμο
στο χάρτη του κόσμου
σημείωσα μόνο πως χάθηκα.

ΥΓ: Να που μετα από καιρό χρησιμοποίησα στίχους του Ιωαννίδη.

Καλό Σούβλισμα!

Aκολουθεί άκρως προσωπικό κείμενο

2008-04-20T11:54:00.003+03:00

Γι 'αυτό ακριβώς δεν ήθελα να ξέρει κανείς ότι θα ξαναδώσω,γιατί θα το πάρουν όλοι με τη δική τους ερμηνεία! Α! η Έλενα δε γουστάρει βιολογικό,α! η Έλενα έκανε βλακεία,α!το ξερα πως θα γίνει αυτό,α! και αν δεν περάσει και φέτος; μόνο ο πατέρας μου είναι cool αν και μου είπε κάτι που με πίεσε. Φυσικά με επηρεάζουν αυτά που λένε οι άλλοι, φυσικά όμως και τους γράφω όλους στα παλιά μου τα παπούτσια,ας νομίζει ο καθένας ό,τι θέλει,οι Πανελλήνιες είναι δύσκολο πράγμα και μου το είπαν όλοι όταν τους είπα την αποφασή μου. Δύσκολο ψυχολογικά γιατί απλές εξετάσεις είναι που αν διαβάσεις έχεις μεγάλες πιθανότητες να γράψεις,αλλά όλη αυτή η πίεση που δέχεται ένα παιδί,δηλαδή έλεος. Θα μου πεις ,άλλοι δεν έχουν να φάνε και σενα σου γαμιέται η ψυχολογία έτσι; Ακριβώς αυτό! Επειδή λοιπόν εμένα η ψυχολογία μου δε γαμιέται πλέον από αυτά ,ούτε και πέρυσι ίδρωνε το αυτί μου αλλά ήμουν χειρότερα ψυχολογικά όσο να 'ναι, δεν είμαι και τόσο αισιόδοξη με το αποτέλεσμα,να αλλάξω τον τρόπο που εισαγόμαστε στα πανεπιστήμια δε γίνεται, να αλλάξω εγώ γίνεται αλλά πες μου πότε είπες οτι θα αλλάξεις τον εαυτό σου και δεν τον άλλαξες. Και όλοι ρωτάνε συνέχεια γιατι;γιατι;γιατι; Τι γιατι ρε παιδια; Μ'αρέσει το αντικείμενο που διάλεξα ,αλλά γιατί να μην προσπαθήσω για αυτό που αρχικά ήθελα ξανά και αν πάλι φαω τη σφαλιάρα μου θα δω τι θα κάνω. Δηλαδη όλοι οι 17χρονοι ξέρουν τι θέλου να σπουδάσουν εκτός από εμένα. Ε μπραβο τους! Μακάρι να έβρισκα κ εγώ ξεκάθαρα τι θέλω. Μακάρι βασικά να μη χρειαζόταν να επιλέξω ποτέ επάγγελμα,να κέρδιζα εκέι ενα τζοκεράκι και μόνο να διάβαζα και να σπούδαζα. πσσσς όνειρο! Οι λογικοί και ονειροπόλοι φίλοι μου με ενθάρρυναν πολύ σε αυτό που κάνω ,πιστεύουν σε μένα αλλά πολύ φοβάμαι οτι θα τους απογοητεύσω,άλλοι αγαπημένοι μου είπαν οτι έπρεπε να κάτσω στα αυγά μου και να ασχοληθώ με την επιστήμη που επέλεξα, άλλοι μου είπαν "κι εγώ θα ήθελα να είμαι πιλότος αλλά στην ΑΣΟΕ πέρασα" ,άλλοι μου είπαν "φύγε απο τη Βιολογία γιατί θα εγκλωβιστείς"....εγώ ρε παιδιά ποιον να ακούσω; Άκουσα για ακόμα μια φορά το ξεροκέφαλο μου που μου είπε "ξαναδώσε" ,και όμως αυτό το ξεροκέφαλο είναι τόσο ανοργάνωτο και ασυνεπές που το ίδιο που κατεβάζει τις φαεινές ιδέες το ίδιο με καταστρέφει :P Έχω κάνει τόσα λάθη ,το ξέρω,όμως τα λάθη τα καταλαβαίνουμε εκ των υστέρων ,αν τα καταλαβαίναμε εκείνη την ώρα δε θα τα κάναμε! Δεν είναι κρίση άγχους,όχι, έιναι κρίση γενικότερη! Οι Πανελλήνιες είναι η πρώτη πιο ηλίθια και ψυχοφθόρα διαδικάσια που συνάντησα στη ζωή μου. Κι όμως η τρίτη λυκείου ήταν η αγαπημένη μου χρονιά :D Ήταν πάρα πολύ ωραία ,με τις παρέες μου ,με τουα καθηγητές μου,και είχε και μια χαρά κατάληξη! Για να τελειώνω ,μη μου λέτε τίποτα περί εξετάσεων και άγχους, τις θεωρώ χαζές και σίγουρα όχι τρόπο που κρίνει τι αξίζει να σπουδάσει ο καθένας μας. Mακάρι να αλλάξει αυτό το χαζό σύστημα με το οποίο το 70% των ανθρώπων της ηλικίας μου δεν σπουδάζει αυτό που θέλει αλλά αυτό που πέρασε. Μα εκ των πραγμάτων είναι λογικό ένας άνθρωπος να επιλέγει επάγγελμα (ή σπουδες,εγώ σπουδές επιλέγω πάντως) σύμφωνα με τα μόρια που έγραψε; Μόνο εγώ το βρίσκω παράλογο ; :( Δεν ξέρω πια,ίσως κάνω την τρίχα τριχιά. κι όπως λέει και ο αγαπημένος Φοίβος:(σκόρπιοι στίχοι απο την Τριτοδεσμίτισσα)
Βρε ποια ψυχή νομίζεις θα γελάσεις κι όλο μας λες πως φέτος θα περάσεις|Ποιαν αμαρτία θέλεις να ξεχάσεις και μπλεχτηκές μ'αυτές τις εξετάσεις|Θα 'ρθω στο σπίτι σου αύριο,κρατώντας ανθοδεσμη,μήπως μου πεις τι προτιμάς καρδουλα μουυυ,δεσμό ή τρίτη δέσμη|Αρχαία και Λατίνικα,μας φάγαν έναν χρόνο,μη γάψεις κι άλλην Εκθεση καρδουλα μουυυ,γράψε δυο λέξεις μόνο|...κι αστον μπαμπά σου να σε θέλει νομικό|
Καλή επιτυχία στους αγχωμένους,καλή τύχη στους αναποφάσιστους και Καλό καλοκαίρι σε μένα. Άνοιξη για πάντα παιδιά όπως λέει και ο Νεο -Δημοκράτης αλλά αγαπημένος Νιόνιος :P

κλεμμένο απο το facebook,δεν ειναι δικο μου

2008-04-19T20:47:00.001+03:00

You know you are from Pyrgos when...

-E-mourla8ika!
Put an e- in front of any verb and you can call yourself Pyrgiwti!
-You love hopping around when it comes Summer to go to Agios Andreas beach.
- You constantly respond with the cheerfully pronounced phrase "Ela mou?" when somebody calls your name or you say “hsante” , “erxosante” etc
- Your way of speaking is a little bit more lively and colourful than the "proper" Athenian one
-When you are surprised you say “ouou”
- YES, you do underline the -LI and -NI endings of every word in your speaking but this doesn't bother you at all! After all, you can do it much nicer than your neighbours in the rest of Peloponnese do!!!
- You insist that Paniliakos FC still fight for promotion this year, despite losing in ZANTE or Varda.
- You read "PATRIS" or “Proti” first and then the country's best-selling newspapers.
- You definately enjoy every sip of coffee at Central Square Saki Karagiorga, while at the same time you watch carefully to EVERY passer-by on the passarella, analyzing and scoring their clothing and hairdo!
- You may stay indoors, it may get dark outside n' inside but you're still wearing your SUNGLASSES on!!!
- You think you're the smartest man in the world!
- - If you are a woman you are “psonio”
- You consider your city's sunset the best in Greece!
- -You don’t like people from Amaliada.
-You don't afraid earthquakes
-You regret that you vote Makis for Mayor
- When you get something for free you say "amoutsi"
-What about the word "Γράνα";;
-When you say lies you use the word "Πατσάρια ή Πατσάρια κανιάμ"

Aντίο

2008-04-18T09:13:00.001+03:00

Ένας φίλος έφυγε ξαφνικά. R.I.P.

2008-04-18T06:50:00.000+03:00

2008-04-17T13:56:00.003+03:00

Ισως η άνοιξη, ίσως η απόγνωση, ίσως το γεγονός οτι δεν έχω που να στραφώ ,με έχουν κάνει πολύ ευδιάθετη και αισιόδοξη, όχι με την έννοια ότι θα πετύχω τους στόχους μου(στόχοι; ti einai tootoh?), με την έννοια "κοιταξε-να-δεις-φιλαρακι-χασε-οσο-χρονο-θες,-κανεις-δε-θα-σε-περιμενει-κακο-δικο-σου", Τωρα θα μου πεις εσυ φιλε αναγνωστη , πώς σε κάνει αισιόδοξη κάτι τετοιό. Με κάνει ,πως δε με κάνει, η ζωή θα συνεχιστεί είτε εγώ πετύχω τους στόχους μου είτε όχι(ναι,το ξέρω,ακούγεται τραγικό),έτσι τουλάχιστον ξέρω πως ακόμα και αν δεν είμαι συνεπής με τον εαυτό μου,τουλάχιστον δε βλάπτω τους γύρω μου (ektos apo ton daddy pou tou trww ta leftah),έτσι λοιπόν ξέροντας πως δεν βλάπτω την ανθρωπότητα νιώθω ήρεμη και ευδιάθετη και μια μερα θα της δώσω όλα αυτά που της χρωστάω. Πώς; χμ αυτό είναι και το θέμα που με απασχολεί the most. Είμαι πολύ ταλαντούχα σε διαδικασίες όπως:
πλύσιμο-πιάτων/δακτυλογράφηση/σπάσιμο νεύρων/σχολιάsing κυρίως θέματα των οποιών δεν είμαι γνώστρια(δηλαδή όλων)/έχω και humor όμως,δεν μπορώ να πω/μπορώ επίσης να κάνω πολύ καλά μέτρια πράγματα,τα πάντα από μουσική μέχρι σκούπισμα/χμ θα σκεφτώ κι άλλα ,πάντως πιστεύω πως αν κάνω μια συγκεντρωτική λίστα των προσόντων μου θα βρω αμέσως ποια επαγγελματική καριέρα πρέπει να διαλέξω. Μέχρι στιγμής με αυτά που έχω γράψει πιστεύω πως διεκδικώ άνετα μια θέση στον πάνθεον της ελληνικής tv...μόνο που δεν είμαι τελείως ξανθιά. Και καθόλου μοντέλο.Θα με πιάσουν οι κραυγές απόγνωσης σε λίγο. Τι το θελα; Αισιοδοξία είπαμεεεε. Παω για βόλτα στην ηλιολουστη Αθήνα.Σας φιλώ.
ΥΓ: Εδώ διοικεί υπουργείο ο Λιάπης και δε θα βρω εγώ καριέρα;τι εποχές περναμε;τραγωδία ,τραγωδία!
Η photo είναι από αθάνατη Ελληνοφρένεια.

δε χάνω χρόνο :P

2008-04-17T05:36:00.004+03:00

Διαβαστερη Νοικοκυρα

Περι ύπνου

2008-04-16T06:03:00.002+03:00

Τη φετινή χρονιά μπορώ να πω πως μέχρι τα Χριστούγεννα έλιωνα στον ύπνο. Τον τελευταίο καιρό λόγω υπερέντασης μάλλον δεν κοιμάμαι καλά,δεν έχω αυπνίες όπως πέρυσι, αν πέσω για ύπνο θα κοιμηθώ,απλά δεν ευχαριστιέμαι τον ύπνο. Ευτυχώς σε λίγες μέρες γυρίζω σπίτι ,όπου πάντα κάνω τον πιο ήρεμο ύπνο. Ελπίζω να φχαριστηθεί η ψυχούλα μου ύπνο :D
Σκεφτόμουν λοιπόν τους top ύπνους που έχω ρίξει, και παραθέτω :P

#3 Ύπνος στον καναπέ
Θα 'ταν οι πρώτες μέρες που είχα έρθει Αθήνα και το σπίτι μου μέσα είχε μια τηλεόραση χωρίς κεραία,ένα άδειο ψυγείο,μια λάμπα και έναν καναπέ. Ο οποίος γίνεται κρεβάτι αλλά εγώ λόγω του διαστημικού ύψους μου(165cm) βολευόμουν και χωρίς να τον ανοίξω. Γύρισα από την σχολή 3μιση και κοιμήθηκα λίγο με την προοπτική να βγω για καφέ κατα τις 7, έλα που ξύπνησα 12 σηκώθηκα να πιω νερό και ξανακοιμήθκα ως τις 11 το άλλο πρωί ,μόνο ύπνο λέμεε

#2 Ύπνος μετά τις Πανελλήνιες
Όταν έδωσα και το τελευταίο σχέδιο (γραμμικό) και αφού έφαγα μια μεγαλόπρεπη τούμπα κατεβαίνοντας τις σκάλες του σχολείου βγήκα με τα παιδιά να το γιορτάσουμε . Δηλαδή ξεμπέρδεψα με τις εξετάσεις 2 -2μιση το μεσημέρι,πήγα σπίτι να αφήσω τα σύνεργα και βγήκα έξω ,γύρισα σπίτι στις 5 το πρωί και ξεράθηκα στον ύπνο ως τις 18:30. 13μιση ώρες ύπνο,ξέγνοιαστο, με κλειστά κινητά :) είχαν ανησυχήσει οι άνθρωποι

#1 top ύπνος
Γαλλία Οκτώβρης 2007
Πρώτη Νύχτα, όταν φτάσαμε στο hostel ήμουν τόοοοοοσο κουρασμένη και κρύωνα απίστευτα γιατί φύγαμε από Ελλάδα με 20 βαθμούς και εκέι ειχε 5-6 βαθμόυς Κελσίου. Τα μπουφάν χωμένα στις βαλίτζες, οπότε τουρτούριζα. Επιπλέον τρεις μέρες πριν φύγουμε είχα αρρωστήσει και ήμουν χάλια. Κομήθηκα τόσο βαθιά που μου λεγαν τα παιδια(ήμασταν 5 στο ιδιο δωμάτιο,3κοπέλες,2 αγόρια) ότι χτυπούσαν δύο εκ των κινητών μας συνέχεια λόγω μυνημάτων και όταν τα έκλεισαν οι κάτοχοι,άρχισε να γκαρίζει ενα laptopi επειδή δεν είχε μπαταρία, γενικά οι άλλοι δηλαδή δεν καταφεραν αν κοιμηθουν ηρεμα. Ποοο ακόμα θυμάμαι πόσο ωραία ήταν το επόμενο πρωί,είχα ξεκουραστεί εντελώς!

Απόψε δεν κοιμήθηκα ,και ούτε σκοπεύω τώρα. Θα συνεχίσω διάβασμα γιατί έχω και μάθημα!Και μου υπόσχομαι έναν μεγαλόπρεπο ύπνο σύντομα!
Καλημέρες!

Κιθααρούλααα

2008-04-09T15:27:00.002+03:00

Απέχω απο την κιθάρα εδώ και ενάμιση χρόνο ,παίζω μόνο ακκόρντα πλέον και όλες οι παρτιτούρες μου είναι στο σπίτι στον Πύργο. Οπότε δεν έχω μπροστά μου νότες να παίζω, κάποια κομμάτια από αυτά που έχω πάιξει κατα καιρούς τα θυμούνται τα χέρια μου. Είναι τρομερό. Προσπαθώ να τα θυμηθώ και δεν μπορώ ,θυμάμαι μόνο μέρη από τα κομμάτια και συλλαμβάνω τον εαυτό μου όταν πάιζω ασυναίσθητα ότι προχωράνε τα χέρια μου χωρίς συνειδητά να θυμάμαι ούτε τί νότες πρέπει να παίξω ούτε σε ποια χορδή πρέπει να πάιξω. Το μυαλό παίζει απίστευτα παιχνίδια. Και δε μιλάω για απλές μελωδιούλες,μιλάω για κομμάτια επιπέδου τρίτης μέσης. Τα καημένα τα χέρια μου με βοηθάνε και μου φωνάζουν :προλαβαίνεις ακόμα να ασχοληθείς! Αλλά εγώ το χαβά μου.Παρ'όλα αυτά έχω πάρει απόφαση πως η μουσική θα είναι ενα μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή μου και πως αρχίζω απο σήμερα να ξαναασχολούμαι σοβαρά.

Kalhmera!

2008-04-08T05:54:00.006+03:00

Η Ταμπακιέρα

2008-04-08T04:29:00.002+03:00

Τι μου τη χάρισες αυτή τη ταμπακιέρα
αφού για μένα πονηρά έχεις σκεφτεί
Κι αφού στο βάθος θέλεις να με κάνεις πέρα
τι μου τη χάρισες την ταμπακιέρα αυτή;

Την ταμπακέρα σου δεν έπρεπε να πάρω
γιατί τη βλέπω και βαθιά μελαγχολώ
Μέχρι που σκέφτομαι να κόψω το τσιγάρο
για να σε διώξω μια στιγμή απ' το μυαλό.

Ποτέ δε μ' άφησες να δω μιαν άσπρη μέρα
και σου γουστάρει πάντα να με τυραννάς
Κι ίσως μου χάρισες αυτή την ταμπακιέρα
για να μου γίνει και το κάπνισμα βραχνάς.

Μια σκέψη

2008-04-05T03:08:00.003+03:00

Σημασία έχει να κάνεις πράγματα που αγαπάς. Για να τα αγαπήσεις πρέπει να τους δώσεις σημασία.

Η bossanova του Ζαχαροπλαστειου

2008-04-02T02:58:00.005+03:00

Μια τρελή βραδιά στη Λιλιπούπολη

στη μενεξεδένια Λιλιπούπολη

και στο ζαχαροπλαστείο του Γλυκόσαυρου
σου πετούσα στον αέρα λουκουμάδες
με πασάλειβες κι εσύ με μαρμελάδες
Κι ετοιμάσου γιατί έρχομαι ξανά στη Λιλιπούπολη.

Θα σε ξαναβρώ στη Λιλιπούπολη
κι αχ εμείς τα δυο στη Λιλιπούπολη
μες στις κρέμες και στα μέλια θα βουτάμε,πλαφ!
και με ζάχαρη βροχή πασπάλισμένοι
μέσα σ'ενα ροζ λουκο΄μι βουλιαγμένοι
θα περάσουμε αξέχαστα τρελά στη Λιλιπούπολη!

δεν παίζει καλύτερη ταινία...

2008-04-01T20:40:00.003+03:00

...

2008-04-01T03:17:00.000+03:00

θελω βολτες με σανδαλια κ ενα παγωτοοοο
θελω τσαρκες ξυπολυτη στην παραλιααα βραδακιιιιι
θελω ενα φιλι ,μονο αυτο ζηταω πια απο σενα
θελω δουλεια,θελω να μην τα χανω οταν γνωριζω καποιον και να με
αγαπαει παρ ολο που λεω τις μαλακιες μου.
θελω να σου μιλησω,
θελω να γινω αυτη που θελω,και μεσα μου και εξω μου
θελω να να νααα σηκωθω και να χορεψω μια ομορφη bossanova
θελω να γυρισει ο χρονος πισω
μας συμβαινουν πραγματα που μας σημαδευουν,πεφτουμε και δε ξανασηκωνομαστε,
αλλα ειμαστε ζωντανοι,ακομα,οχι για πολυ,οχι για παντα,και; εχω υποχρεωση να
κανω τι; τι χρωσταω στον εαυτο μου και τι στους γυρω μου;τι μου χρωστουν
οι γυρω μου;

ΑΝΤΙΟ

Κάποτε μια νύχτα θ’ ανοίξω τα μεγάλα κλειδιά των τραίνων για να περάσουν οι παλιές μέρες
οι κλειδούχοι θα ‘χουν πεθάνει, στις ράγιες θα φυτρώνουν μαργαρίτες απ’ τα παιδικά μας πρωινά
κανείς δεν έμαθε ποτέ πώς έζησα, κουρασμένος από τόσους χειμώνες
τόσα τραίνα που δε σταμάτησα ν πουθενά, τόσα λόγια που δεν ειπώθηκαν,
οι σάλπιγγες βράχνιασαν, τις θάψαμε στο χιόνι
πού είμαι; γιατί δεν παίρνω απάντηση στα γράμματά μου;
κι αν νικηθήκαμε δεν ήταν απ’ την τύχη ή τις αντιξοότητες, αλλά απ’ αυτό το πάθος μας για κάτι πιο μακρινό
κι ο αγέρας που κλείνει απότομα τις πόρτες και μένουμε πάντοτε έξω
όπως απόψε σε τούτο το έρημο τοπίο που παίζω την τυφλόμυγα με τους νεκρούς μου φίλους.

Όλα τελειώνουν κάποτε. Λοιπόν, αντίο! Τα πιο ωραία ποιήματα δε θα γραφτούν ποτέ...

Τάσος Λειβαδίτης - Σκιές από μακρινά φώτα

Παω να πιασω ουρανο

2008-04-01T01:50:00.001+03:00

Άλλο δράμα δε θα ζήσω, φτάνει αυτό το τωρινό
Μόνη μου θα διασχίσω πάλι τον ωκεανό
Κι άμα τύχει και λυγίσω, Θεέ μου ‘σχώρα με
κι άμα πιω κι άμα μεθύσω παρηγόρα με

Άλλο δε θα φάω τραύμα, άλλη τέτοια ανταμοιβή
Μόνη μου θα δω το θαύμα, μόνη μου και τον ραβή
Κι αν στον έρωτα κυλίσω, Θε μου ‘σχώρα με
κι άμα πιω κι άμα μεθύσω παρηγόρα με

Άλλο κλάμα δε θα ρίξω, φτάνει αυτό το αποψινό
το κενό θα διαρρήξω, πάω να πιάσω ουρανό
κι αν με δεις να φτάνω πάνω, Θε μου ‘σχώρα με
Κι άμα πέσω να πεθάνω, παρηγόρα με

Foivo,foivo,foivo

2008-03-23T19:22:00.006+02:00

Γράφω τώρα που είναι φρέσκο γιατί σε λίγο θα δω Τα Κέρατα του Ταύρου και θα λέω Θανάση,Θανάση,Θανάση...πήγαμε με σχεδόν σύσσωμο το συναυλιοπαρεάκι,τι σύσσωμο έλειπαν τρια βασικά στελέχη αλλά τέλος πάντων, πήγαμε στο Κύτταρο ,στην τελευταία εμφάνιση(συναυλια θα έλεγα καλύτερα) του Δεληβοριά για φέτος. Ήταν μαγικά,πραγματικά, χοροπηδούσα όλη την ώρα , και υπήρχε πολύ όμορφη ατμόσφαιρα. Εντωμεταξύ οι μουσικές του Φοίβου είναι πολύχρωμες όπως και το κοινό του. Και χθες ήταν πολύ θερμό και καλό κοινό. Και οι τραπεζάτοι και οι όρθιοι ήταν πολυ καλοί,μιας και το κοινό σε ενα live συμβάλλει στο 60% της επιτυχίας, χθες το live κατά τη γνώμη μου είχε 100% επιτυχία. Ένιωθα λες και είμαι σε cartoon, είχα την ανεμελιά και την ευτυχία που έχουν ο μικυ,η μινι, ο γκουφυ και ολη η κομπανία! Μου άρεσε περισσότερο απο τον Ζυγό μιας και ήμουν καθισμένη εκεί ,ενώ όρθια είχα ελευθερία κινησεων ,και χόρεψα και χοροπήδησα! Και γελάσαμε πολύ με τις ιστορίες που είπε και εντάξει ο Φοίβος είναι showman. Γελούσα όπως γελάω με τις κινήσεις του Σαββόπουλου. Και άκουσα τα τραγούδια που είχα ανάγκη να ακούσω. Πληρέστατη έφυγα απο το Κύτταρο αλλά πήγαμε να του πούμε συγχαρητήρια κατά πρόσωπο.Δε θα φεύγαμε αν δε του λέγαμε ενα γεια. Φέτος έχω πάει σε εξαιρετικά live και είμαι πολύ χαρούμενη γι αυτό!

Εdit

2008-03-20T11:39:00.002+02:00

Πολλές φορές εύχομαι αυτό που βλέπουν τα μάτια μου να μπορούσε να αποτυπωθεί σε μια φωτογραφία, αδύνατον, ή σε ένα κλιπάκι ,να το βλέπω και να το ξαναβλέπω, πολλές φορές θέλω αυτό που νιώθω να το αποτυπώνω στο χαρτί,αυτό που σκέφτομαι να μπορώ να το περιγράψω,όμως ο περιορισμός του λόγου μου και τα όρια του μυαλόυ μου δε με αφήνουν....νομίζω πως πρέπει να το πάρω απόφαση πως όπως μια φωτογραφική μηχανή δε θα μπορέσει ποτέ να τραβήξει τη μούρη μου μες στο σκοτάδι να κάνει γκριμάτσες στο καθρεφτάκι γύρω από το κουμπί που καλώ το ασανσέρ το οποίο βγάζει ένα κόκκινο φως,έτσι και κάποιες σκέψεις μου και κάποια συναισθήματα δε θα μπορέσουν να εκφραστούν, ούτε να τα καταλάβω εγώ η ίδια, μια κιθάρα δε θα παίξει ποτέ τη μελωδία που ακούω στα αυτιά μου,ουφφφ προσπαθώ να καταλάβω και αν καταλάβω να περιγράψω ,και όταν καταφέρω και τα ορίσω να τα δείξω, είναι κάποια πρόσωπα που περνάνε αθόρυβα και "ύπουλα" αφήνουν σημάδια,αυτό το αθόρυβο παρεξηγείται ως αδιαφορία αλλά πως να το κάνουμε. Αν κάτι είναι πραγμάτικα δύσκολο είναι με τη σιωπή σου και την απουσία σου να εκφρασεις όλα αυτά που θες. Και την αδιαφορία αλλά και το ενδιαφέρον. Πώς όντας απούσα να δείξω το ενδιαφέρον εκεί που θέλω και την αδιαφορία μου αντίστοιχα.Πώς; Γίνεται πάντως,γι'αυτό είμαι σίγουρη.

Παράθυρα

2008-03-20T09:10:00.009+02:00

από το παράθυρο της γιαγιάς μουαπό το πάραθυρο του σπιτιού στο Κατάκολο

από το παράθυρο του τραίνου

από το παράθυρο της Αθήνας

από το παράθυρο του δωματίου μου στον Πύργο